ازبرگ سپهر شبنم ستارگان خواهد پرید.

تو خواهی ماند وهراس بزرگ . ستون نگاه وپیچک غم .

بیهوده مپای.

برخیز که وهم گلی زمین را شب کرد.

چه جهان غمناک است ،و خدایی نیست ،و خدایی هست،و خدایی...

به سراغ من اگرمی آیید

پشت هیچستانم.

پشت هیچستان جایی است

پشت هیچستان رگ های هوا,پرقاصدهایی است

که خبر می آرند,ازگل واشده دورترین بوته خاک.

روی شن هاهم ,نقش های سم اسبان سواران ظریفی

                                                  است که صبح

به سرتپه معراج شقایق رفتند.

پشت هیچستان چتر خواهش باز است:

تا نسیم عطشی در بن برگی بدود,

زنگ باران به صدا می آید.

آدم اینجا تنهاست

ودر این تنهایی,سایه نارونی تا ابدیت جاری است.

به سراغ من اگر می آیید ,

نرم وآهسته بیایید ,مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من.

خیلی خیلی تنهام

یه روز بهم گفت :می خوام باهات دوست بشم.

                      آخه می دونی من اینجا خیلی تنهام...

بهش لبخند زدم وگفتم:

آره می دونم .فکرخوبیه .منم خیلی تنهام...

یه روزدیگه بهم گفت:می خوام تاابد باهات بمونم.

                           آخه می دونی من اینجا خیلی تنهام...

بهش لبخند زدم وگفتم:

آره می دونم فکرخوبیه. منم خیلی تنهام...

یه روزدیگه بهم گفت: می خوام برم یه جای دور.جایی که

هیچ مزاحمی نباشه.وقتی همه چیز حل شد توهم بیا اونجا.

                            آخه می دونی من اینجاخیلی تنهام...

بهش لبخند زدم وگفتم:

آره می دونم .فکرخوبیه .منم خیلی تنهام...

یه روزتونامه برام نوشت:من اینجا یه دوست پیداکردم.

                                 آخه می دونی من اینجاخیلی تنهام...

براش یه لبخندکشیدم وزیرش نوشتم:

آره می دونم فکرخوبیه. منم خیلی تنهام...

یه روزدیگه تونامه برام نوشت:

من قراره با این دوستم تا ابد...

لبخند کشیدم و زیرش نوشتم:

آره می دونم .فکرخوبیه .منم خیلی تنهام...

حالا دیگه اون تنها نیست واز این بابت خوشحالم وچیزی

که بیشتراز اون خوشحالم می کنه اینه که هنوز نمی دونه :

                   که من خیلی خیلی تنهام...

من به سیبی خوشنودم

وبه بوییدن یک بوته بابونه.

من به یک آیینه ,یک بستگی پاک قناعت دارم.

من نمی خندم اگربادکنک می ترکد.

ونمی خندم اگرفلسفه ای ,ماه را نصف کند.

من صدای پربلدرچین را ,می شناسم,

رنگ های شکم هوبره را,اثرپای بزکوهی را.

خوب می دانم ریواس کجا می روید,

سارکی می آید,کبک کی می خواند,بازکی می میرد,

ماه در خواب بیابان چیست,

مرگ درساقه خواهش

وتمشک لذت,زیر دندان هم آغوشی.

زندگی رسم خوشایندی است.

هماره ,درهمه لحظه هایت ,صادق باش,چرا که لحظه هایی که با طپش قلب همراه

می شود برای مان خاطراتی به ارمغان می اورد که چون ستاره یی درخشان که بر

فراز سرمان لبخند می زند , خواهد درخشید. وآنگاه که این جهان را پشت سر

 می گذاری ,به هرکجا که می روی باشد, نشانی از آرامش و حسن نیت وخیرخواهی

به جای می گذاری وباشد آنانی که زندگی شان با تو در تماس بوده,قلبی شادتر داشته

 باشد,چرا که قلب آنان را لمس کرده ای با عشقی که خود داری.

                                                                                 دانیل هافیان

                                   تحمل وبردباری بالاترین جرات و جسارت است.

                                                                                  پاستور

*گشاده دست باش,جاری باش ,کمک کن(مثل رود)

*باشفقت ومهربان باش (مثل خورشید)

*اگرکسی اشتباه کرد آن را بپوشان (مثل شب)

*وقتی عصبانی شدی خاموش باش(مثل مرگ)

*متواضع باش وکبر نداشته باش (مثل خاک)

*بخشش وعفو داشته باش (مثل دریا)

*اگر می خواهی دیگران خوب باشند خودت خوب باش(مثل آینه)

 مپندارهرآنچه هست ابدی است

که ابدیت فقط به درازنای امروز است

مپندار آنان که غنی ترند برترند

اما آنان که فقیرترند

قوی ترند,درروزگار سختی ها

ودرمانه ترندآن روز که دیگر

تلاشی نیست,ستیزی نیست وچالشی نیست

پس خردآن است که منتظرنباشیم,که امیدوارباشیم

چه پایان انتظار یاس است

حال آن که پایان امیدشکفتن است

آن نکبت سرنمی رسداز آن چه امیدش راداری

اگرازنبودچیزی درونی که بدان محتاجی

واین که چیزهایی هست که بایدت نگاه داری وچیزهایی که بایدت بگذاری وبگذری

وگذاشتن وگذشتن نه به معنای ازدست دادن است

که به دست آوردن آن چیزی است

که درگوشه ای درانتظارتوست

فراترازهمه...

به خاطربسپارکه رویاهایت شیوه یی برای بهترشناختن خویش است

وسکوی پرش,به سوی ستاره ات

                                            نانسی سیمز

درسفرزندگی

همیشه آسانی نیست

گرفتاری هایی پیش روی است

ومسیر هموار همیشه

آسان یاب نیست

فقط گوش بسپار به ندای قلبت

وبنیادبگذار بر آن چه

پیش از این آموخته یی

احساس سر درگمی  امری طبیعی

ونیز گاه ترسیدن

اما بدان که تورا امکاناتی است

برای غلبه برمشکلات که می ایستند بین تو

ورویاهایت

و...اگر کسی را می طلبی تا به او

تکیه کنی

تااز بیم هایت با او سخن بگویی

واز رویاهایت ...

به خاطر آور که من این جایم

                                            استیسی هوفمن

حرفهای ما هنوز ناتمام...

تانگاه می کنی :

            وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی

پیش از آنکه باخبر شوی

لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود

آی...

ای دریغ و حسرت همیشگی !

ناگهان

       چقدر زود

                   دیر می شود!...