من به سیبی خوشنودم

وبه بوییدن یک بوته بابونه.

من به یک آیینه ,یک بستگی پاک قناعت دارم.

من نمی خندم اگربادکنک می ترکد.

ونمی خندم اگرفلسفه ای ,ماه را نصف کند.

من صدای پربلدرچین را ,می شناسم,

رنگ های شکم هوبره را,اثرپای بزکوهی را.

خوب می دانم ریواس کجا می روید,

سارکی می آید,کبک کی می خواند,بازکی می میرد,

ماه در خواب بیابان چیست,

مرگ درساقه خواهش

وتمشک لذت,زیر دندان هم آغوشی.

زندگی رسم خوشایندی است.